وقت اين كلمات در ميان هر دو كتف تو رقم گشته عرض كرد بيست و دو هزار سال از آن پيش كه آدم مخلوق گردد علماى اهل سنت اين حديث را بطرق متعدده بدين‌گونه آورده‌اند جز آنكه نام آن فرشته را بجاى محمود صرصائيل رقم كرده‌اند و گفته‌اند كه او را بيست سر بود و در هر سرى هزار زبان داشت و دستهاى او از هندسه آسمانها و زمينها بزرگ‌تر بود و در كتف او بعد از شهادتين مرقوم بود ( على بن ابى طالب مقيم الحجة ) بالجمله رسول خدا در بالاى منبر فرمود ايها الناس جبرئيل بر من درآمد و مرا آگهى داد كه خداوند جليل در آسمان فاطمه را با على تزويج كرد و فرشتگان را بجمله گواه گرفت و فرمان داد تا من نيز در زمين فاطمه را با على كابين بندم و شما را گواه بگيرم و نيز علماى سنت و جماعت از جابر بن سمره حديث مىكنند كه پيغمبر فرمود ايها الناس اينك على ابن ابى طالب است مىپنداريد كه من ملتمس صناديد قريش را شكستم و فاطمه را با على عقد بستم همانا در شب بيست و چهارم رمضان جبرئيل بر من نازل شد و سلام خداى به من آورد و گفت خداى متعال گروه فرشتگان را از كروبيين و روحانيين را در بيت افيج كه در تحت شجر طوبى است انجمن ساخت و فاطمه را با على تزويج فرمود و من خطبه كردم و حكم رفت تا طوبى حمل حلي و حلل و در و ياقوت نثار كرد و جماعت حور برگرفته‌اند و تا قيامت با يكديگر هديه فرستند و گويند اين جمله نثار فاطمه است اين هنگام رسول خدا بقرائت اين خطبه پرداخت : خطبهء نكاح الحمد للّه المحمود بنعمته المعبود بقدرته المطاع بسلطانه المرهوب من عذابه المرغوب اليه فيما عنده النافذ امره فى سمائه و ارضه الذى خلق الخلق بقدرته و ميزهم بحكمته و احكمهم بعزته و اعزهم بدينه و اكرمهم بنبيه محمد ثم ان اللّه عز و جل جعل المصاهرة نسبا لاحقا و امرا مفترضا نسخ بها الآثام و اوشح بها الارحام الزمها الانام فقال عز و جل